نوروز و آئین های نوروزی خجسته

فرا رسیدن نوروز و زمان برگزاری آئین های شکوهمند نوروز، این یادگار مانگار و به جا مانده از دوران باستان را به همه هموطنان و باورمندان به این آئین در سراسر جهان، همزمان با آشفتگی های همه چانبه جهانی تبریک می گویم.

چنانچه از ادای سخن درباره آتچه عنوان شد در گذریم،  با نگاهی کوتاه و مرورِ آنچه در سالی که رو به پایان است بر اقتصاد و زندگی روزمره اقتصادی اکثریت جامعه حاکم بوده است، با نهایت تاسف با همه وعده و وعید های روبه گسترش، گوئی نه کارگزاران اداره امور اقتصادی کشور، و نه مجلسیان محترم و در نهایت خود مردم نمی خواهند پذیرای این واقعیت باشند که حفظ و ادامه شرایط یا استاندارد زندگی برقرار که اگر نخواهیمبگوییم اتلاف، با مصرف سرمایه های ملی برقرارشده است، همان گونه که بارها یادآور شده ام ویژه اقتصادی هایی با درآمد سرانه بالای 30 هزار دولت است، نه اقتصادی با درسران واقعی زیر 2 هزار دلار.  

بنابراین فارغ از آمارهای غیر واقع از رشد وتوسعه اقتصادی که جا به جا با وعده و وعیدهایِ توخالیِ سرخرمن عنوان و تبلیغ می شود، شرایط حاکم بر اقتصاد کشور باید در شرایطی تصنعی و نامتناسب با توان تولیدی یا اقتصادی سرانه کشور به سر می بریم و برآنیم که اسناندارد زندگی تصنعی برقرار را حفظ و ادامه دهیم، نه تنها خواب و خیالی بیش نیست، بلکه با ادامه تفکر و ذهنیت خالق و شکل گرفته در نظام اقتصاد متمرکز دولتی و مدیریتی مربوط جز کمک به ایجاد  نابسامانی های همه جانبه فراگیر حاصلی درپی نخواهد داشت.

در اقتصادی که درآمد سرانه واقعی آن با احتساب ارزش برابری دلار با ریال به نسبت یک به 25 هزار تومان است خط فقر دست بالا سه میلیون تومان است و نه ده میلیون تومان، فارغ از همه نظرهای علمی خط فقر در اقتصادهای متفاوت از لحاظ درآمد و استاندارد واقعی زندگی متفاوت است.

خط فقر در سوئیس متفاوت از خط فقر در "بورکینافاسو" است .

سطح زندگی تصنعی بالای زندگی را برای مدتی کوتاه می توان به قیمت اتلاف یا از دست دادن سرمایه های ملی حفظ کرد، اما با افزایش هزینه های تولیدی نه تنها نمی توان حفظ کرد بلکه تیشه به ریشه زدن اقتصاد کشور است.

افزایش حقوق و دستمزد به نحو مورد تقاضا وعمل نه تنها راهگشا نیست، بلکه بارآور مسائل و مشکلاتی خواهد شد که طی این سالها آن را تجربه کرده ایم .

به جای افزایش پایه مالیاتی اصلح آن است که به فوریت جرائم تغییر کار باید واقع بین بود و با مردم با صداقت روبه رو شد، و با نهایت فروتنی اعلام کرد که با نهایت تاسف به هر دلیل حاصل فرآیند اقتصاد کشور طی سال های گذشته کاهش تولید ملی و درآمد سرانه و به تبع آن کوچک شدن سفره اکثریت نزدیک به کل جامعه بوده است. بنابراین تنها راه چاره آن است که به گفته استاد همه ی استادان، حافظ:... فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو براندازیم .

-   تصنعی بودن استاندارد زندگی برقرار را پذیرا شویم

-   از افزایش هزینه های دولتی به ویژه هزینه های حمل بر تولید قاطعاّ جلوگیری کنیم (از جمله هزینه های مربوط به کارت بازرگانی، استاندارد و همه ی هزینه های دریافتی بنگاه هائی که بودجه آنها ازمحل حق عضویت و کمک های بلاعوض تامین می شود .

-   تاکید بر واقعی سازی قیمت ها با اجرای درست بهینه سازی یارانه ها، وتنها در مورد مشمولین مربوط که در مرحله نخست تنها افرادی را شامل خواهد شد که قانونا از پرداخت مالیات معاف می باشند. آن هم به طریق کاهش هزینه زندگی و نه پرداخت نقدی یا کالایی و... که کلا فساد بر انگیز، بی اثر و تشدید کننده تورم خواهند بود 

-   ادامه برخورد با رفتارهای غیر قانونی از جمله تخریب تغییر کاربرد اراضی حریم دریا و رودخانه ها و تفکیک و تغییر کاربری اراضی خارج از محدوده قانونی شهرها و به ویژه اراضی جنگلی جلگه ای ساحلی و. . .

-   دورکردن ذهنیت خالق یا شکل گرفته در شیوه اقتصادی حاکم و نه جز این.