درباره برخی برنامه های امور اقتصادی

وزیر محترم امور اقتصادی و دارائی، برنامه های اقتصادی را در هفت محور اعلام کرده اند. از آن جمله نظام مالیاتی، چگونگی رفتار با پول حاصل از فروش نفت و بهینه سازی یارانه ها. در هر یک از موارد مورد اشاره نکاتی در خور اهمیت و سرنوشت ساز وجود دارد که بنا به ضرورت باید در آغاز کار به اختصار به آنها اشاره کرد.

1- ازجمله محورهای اعلام شده،  نظام مالیاتی کشور است که به دور از هرگونه تهدید باید به فوریت هم اصلاح وهم تقویت شود. زیرا در کشور ما نیز باید مانند همه ی کشورهایی که قانون بر اداره آنها حاکم است، همه ی مردم دانسته یا ندانسته، به طور مستقیم یا غیرمستقیم، مالیات بپردازند. مالیات های قابل وصولی که برخی انواع جدید و ضرورت آنها در پی ارائه خواهد شد..

الف - مالیات بر دارایی که یکی از عمده ترین انواع مالیات با ویژگی های گوناگون است، به ویژه در اقتصاد ما. مالیات بر دارایی های به سرمایه تبدیل شده و شناسنامه داری  که منظور املاک و مستغلات است که برقراری آن به هر دلیل تا کنون از جهاتی به زیان اقتصاد کشور از نظر دور مانده است . نوعی از انواع مالیات که باید با  ثبت الکترونیکی در بانک اطلاعاتی مثلث ثبت اسناد و املاک، امور اقتصادی و دارایی و بانک مرکزی یا بانک ملی داده های آن در اختیار قرارگیرد. مالیاتی که علاوه بر تقویت خارج از تصور توان مالی دولت برای اداره امور جاری کشور با ثبت و تبدیل داراییها به سرمایه  و وثیقه سپاری نزد بانک ها فراهم ساز تامین منابع مالی مورد نیاز بخش خصوصی برای سرمایه گذاری شود.

ب - مالیات سوخت و انرژی که باید با هدف افزایش درآمد مالیاتی دولت، تعدیل مصرف و جلوگیری از  تورم از کلیه مصرف کنندگان سوخت و انرژی به استثنای وسائط نقلیه عمومی (با حفظ کارت های سهمیه سوخت) و واحدهای تولید کالا برای صادرات، بدون افزایش قیمت دریافت شود.

پ - مالیات صلح حقوق داراییهای منقول و غیرمنقول (مانند املاک و مستغلات، وسایل حمل و نقل، سرقفلی ها و...)

ت- مالیات بر خانه های خالی براساس ساز و کاری ویژه.

ث- افزایش و تعمیم مالیات ارزش افزوده به انواع کالا و خدمات به استثنای مواد غذایی و تولیدات کشاورزی و دامداری.

روشن است که اجرای موارد مورد اشاره مستلزم شفاف سازی نظام مالیاتی، لغو نزدیک به کل معافیت های مالیاتی موسسه های انتفاعی و تقویت سازمان مالیاتی کشور به ویژه از نظر الکترونیکی می باشد

2- درمورد پول نفت که به درستی عنوان شده است وجوه مذکور بایستی به مصرف سرمایه گذاری برسد نه هزینه های جاری زیرا سرمایه ایست خدادادی که احدی از آحاد بشر در ایجاد آن نقشی نداشته است،از این رو  به جهات بسیار نبایستی درآمد تلقی شود که پیامدهای آن نقض غرض خواهد بود. وجوه مذکور تبلور سرمایه است و متعلق به کشورو بایستی در حساب یا بانکی تخصصی ذخیره و مورد بهره گیری درست قرار گیرد.

3-و اما در مورد یارانه ها، که به گونه یی مخرب در دست اجرا میباشد،و بدون تردید در صورت ادامه سامان برانداز خواهد بود. بنابراین تجدید نظر در چگونگی کم و کیف اجرای پرداخت یارانه بایستی راس کلیه برنامه ها قرار گیرد، و پرداخت آن، به گروه آسیب پذیر(زیر و در خط فقر) محدود گردد. آن هم نه به صورت نقدی و کالایی بلکه به صورت کاهش هزینه زندگی مشمولان دریافت یارانه .

 لغو پرداخت یارانه به گروه های دیگر جز گروه آسیب پذیر که تعداد آنها دست بالا، بر اساس محاسبه یی سرانگشتی حدود 22 میلیون برآورد شده است.

 و اینکه گفته می شود لغو پرداخت یارانه به عموم و محدود کردن یارانه گیران به گروه های زیر و در خط فقر موجب نارضایتی خواهد شد، باید گفته شود چنانچه دریافت یارانه از سوی آنان موجب شرمساری شان نشود نارضایتی آنان بی معنا خواهد بود، زیرا هر رفتاری در این زمینه جز این خلاف فلسفه وجودی یارانه دهی خواهد بود.

در پایان یادآور می شود که پرداخت یارانه ها به صورت نقدی بایدقطع، و با کاهش هزینه زندگی گروه آسیب پذیر که پیش از این عنوان شده است جایگزین شود. پرداخت یارانه کالایی نیز که مضار بیشتری از پرداخت یارانه نقدی دارد، به هیچ روی مورد توصیه نمی باشد.