تخریب توریسم داخلی مسئول کیست؟
اینکه صنعت توریسم یا به گمان عام گردشگری، اعم از داخلی یا خارجی آن، پروسه یی که صادرات نامرئی نامیده می شود، در کلیه جامعه های انسانی نه تنها اثر گذارترین نوع فعالیت در توسعه اقتصادی شناخته شده است، بلکه تنها فعالیت یا داد و ستد زیرمجموعهِ خدمات بازرگانی می باشد که سود ناشی از انجام آن بین دارا و ندار به جیب ندار سرازیر می شود. به بیان روشن تر این که سود حاصل از تبادل توریست بین دو کشور، یا جامعه با درآمد سرانه بالا و پایین همواره متوجه کشور یا جامعه کم درآمدتر است. نکته یی که به نظر می رسد ناگفته جایگاهش در اقتصاد کشور بر همگان به ویژه کارگزاران اداره امور توریسم و فعالان و کارآفرینان اقتصادی کشور روشن است، به ویژه فزونی مزیت های این رشته از فعالیت در قیاس با سایر انواع فعالیت های اقتصادی، بنابراین روشن است که در این باره بیش ازاین نیازی به ادامه سخن نیست، زیرا توریسم داخلی نیز از کلیه جهات از این قاعده و قانون مستثنا نیست. بنابراین به حکم راستین و سنجیده دانش ناشی از اقتصاد سیاسی به معنای دانش اداره امور اقتصادی جامعه از یک سو، دانش صنعت توریسم یا گردشگری از سوی دیگر فعالیت های توریستی اثر گذارترین عامل توسعه متعادل اقتصادی-اجتماعی، به ویژه توسعه متعادل منطقه یی می باشند.
از آنجا که اکنون اقتصاد کشور به دلایل بسیار، و به بیانی از حاکمیت اقتصاد متمرکز و دستوری مخرب و سامان برانداز دولتی و ذهنیت شکل گرفته بیشترین کارگزاران اداره امور اقتصادی مربوط، در این نظام اقتصادی گرفته، تا نبود و سوء مدیریت اقتصادی، تحریم های اقتصادی کمرشکن، و تامین نسبی منابع مالی مورد نیاز برای گذران زندگی روزمره مردم به هزینه اتلاف منابع و سرمایه های ملی، کشور دوران اسفناک بی سابقه یی را از سر می گذراند، بی تردید بهره گیری از مزیت های ناشی از امکانات مهیای توریسم یا گردشگری داخلی که به طور کلی مصون از کاستی های مورد اشاره می باشد می تواند گذرگاه یاری رسان نسبی توسعه متعادل اقتصادی کشور باشد، واقعیتی که حفظ و توسعه آن نه تنها از جمله اولین وظایف دولت، بلکه وظایف ملی همگان است.
اما با نگاهی گذرا هر چند کوتاه به فعالیت های بازرگانی توسعه گردشگری ملی به ویژه سفرهای داخلی از جمله سفر به کیش به عنوان یکی از پربهاترین جاذبه ها و مراکز توریستی کشور ملاحظه می شود که اگر نه همه اما بیشترین تعداد ارائه دهندگان خدمات توریستی اعم از هوایی و اقامتی به ظاهر خصوصی، باخودکامگی رفتاری و نادیده گرفتن رفتار مورد نیاز در ارائه خدماتی که توسعه توریسم وابسته به آن می باشد جزئی جدایی ناپذیر از کار آنها شده است.
نمونه بارز این ادعا صرف نظر از رفتار خودکامه و نامقبول برخی ارائه دهندگان خدمات مورد نیاز گردشگری داخلی و مربوط از یک سو، مقایسه هزینه سفر به کیش و استانبول از سوی دیگر سبب شده است گردشگران داخلی مشتاق به سفر به کیش که بنابه اشاره پر بهاء ترین جاذبه یا مرکز گردشگری داخلی کشور می باشد، به جای سفر به کیش راهی ترکیه ، عمان وارمنستان شوند.
پایان سخن، باید یادآور شد که نظر به نتایج ناشی از مرور وضعیت کنونی صنعت توریسم کشور، به ویژه توریسم داخلی، به عنوان زیربنای توریسم ملی و جایگاه آن درتوسعه اقتصادی– اجتماعی و توسعهِ متعادل منطقه یی ضرورت ایجاب می کند که کارگزاران اداره و نظارت بر امور توریسم ملی کشور را با توجه به حساسیت رفتاری ورقابت پذیری منطقه یی توریسم ملی و تجربه آموزی در توریسم داخلی به منظور به کار گیری در توسعه توریسم ملی از کلیه جهات از هم اکنون با توجه به این راستینه یا واقعیت که توریسم داخلی زیربنای توریسم خارجی و در نهایت توریسم ملی از کلیه جهات می باشد، به منظور فراهم سازی زمینه های لازم برای شکوفاسازی توسعه توریسم ملی دست اندرکاران ارائه خدمات توریسم داخلی و خارجی را به نحو مقتضی راهنما، و در صورت لزوم تذکر و تنبیه شوند.